أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ يَعْقُوبَ، أنا مُحَمَّدُ بْنُ نُعَيْمٍ ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا أَحْمَدَ الدَّارِمِيَّ ، يَقُولُ: سُئِلَ أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ أَحَادِيثَ لَعَبَّادِ بْنِ يَعْقُوبَ فَامْتَنَعَ فِيهَا ، ثُمَّ قَالَ: قَدْ كُنْتُ أَخَذْتُ عَنْهُ بِشَرِيطَةٍ ، وَالْآنَ فَإِنِّي أَرَى أَلَّا أُحَدِّثَ عَنْهُ لِغُلُوِّهِ "
(খণ্ড: 1) (পৃষ্ঠা: 132)