وَجهه تهددا ووعيدا، فيتركها ويمر. {منيب} : تائب، يُقَال أناب وَتَابَ - عِنْدِي - وَاحِد. {عَصِيبٌ} أَي: شَدِيد

(খণ্ড: 1) (পৃষ্ঠা: 268)